Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

Πόσες Τροίες έχουν κτισθεί



Η ιστορία της Τροίας  αρχίζει από την μυθική εποχή ....

Η Τροία, η Πολιόχνη της Λήμνου και η Θερμή της Λέσβου πρωτοκτίστηκαν την ίδια εποχή, εκεί γύρω στις αρχές της τρίτης π.Χ. χιλιετηρίδας, περίπου πέντε χιλιάδες χρόνια πριν από την εποχή μας. Πρώτα χτίστηκε η Πολιόχνη, έπειτα, στα 2.800 π.Χ., η Τροία κι αμέσως μετά η Θερμή. Για 700 χρόνια, η μοίρα τους ήταν κοινή αλλά η πολιτεία της Λήμνου ήταν η πιο λαμπρή.
Η πρώτη Τροία κτίστηκε έζησε 400 χρόνια. Ήταν πραγματική πόλη από την αρχή: Με τείχη που είχαν κλίση προς τα μέσα και με σπίτια που θυμίζουν τον τύπο του μεγάρου. Στα 2.400 π.Χ., η πόλη καταστράφηκε. Αγνοούμε το γιατί. Υποθέτουμε από τρομακτικό σεισμό καθώς, τότε, ισοπεδώθηκαν τα πάντα από τη Μικρά Ασία ως τη Μεσοποταμία και τη Συρία.
Η δεύτερη πόλη χτίστηκε στα 2.400 π.Χ. πάνω στα ερείπια της πρώτης. Ήταν η πλουσιότερη και μεγαλύτερη της περιοχής. Τα τείχη ήταν όμοια με της πρώτης, πιο ανθεκτικά, στερεωμένα με ξυλοδεσιές.
Η Θερμή, στη Λέσβο, έχει να επιδείξει πέντε πόλεις, τη μια πάνω στην άλλη. Τείχη έχει από την τρίτη κι έπειτα. Μοιάζουν με πολλαπλούς περιβόλους, με τον πιο ισχυρό στη μέσα πλευρά και τον πιο λεπτό στην εξωτερική περίμετρο. Η πέμπτη πόλη χτίστηκε και καταστράφηκε, ενώ διαρκούσε η δεύτερη Τροία (ανάμεσα 2400 και 2100 π.Χ.). Είχε σπίτια στον τύπο του μεγάρου, ενώ το τείχος της μοιάζει με τους περιβόλους στο Σέσκλο και στο Διμήνι.
Στην ανατολική ακτή της Λήμνου, άνθισε ο πολιτισμός της Πολιόχνης. Τρεις πόλεις, η μια πάνω στην άλλη, με τις δυο πρώτες σύγχρονες των αντιστοίχων της Τροίας. Η πρώτη κτίστηκε πριν ακόμα κατοικηθεί η Τροία κι ήταν μεγαλύτερη από εκείνη. Τείχη ενισχυμένα με προμαχώνες και ύψους πέντε μέτρων περιβάλλουν την πόλη και συνεχώς επεκτείνονταν, καθώς η δόμηση απλωνόταν όλο και περισσότερο. Δυο μεγάλοι πύργοι πλαισιώνουν την κεντρική πύλη κι ένας φαρδύς και πλακόστρωτος δρόμος μήκους τριάντα μέτρων οδηγεί στα ενδότερα. Καταστράφηκε ενώ ήδη είχε κτιστεί η δεύτερη Τροία και ξανακτίστηκε. Η δεύτερη πόλη ήταν διπλάσια σε έκταση από τη μικρασιατική γειτόνισσά της, με τείχη πέντε μέτρα ύψος, ενισχυμένα με προμαχώνες. Δυο πύργοι φρουρούσαν την πύλη της που οδηγούσε στον κεντρικό πλατύ και λιθόστρωτο δρόμο.
Η έκτη Τροία χτίστηκε στη Μεσοελλαδική περίοδο, εκεί γύρω στα 1700 με 1600 π.Χ. κι έμελλε να γίνει η πιο λαμπρή και σπουδαία, 400 χρόνια πριν από τον πόλεμο που περιγράφει η Ιλιάδα. Μεγαλοπρεπής, με πέτρινο τείχος, πύλες και πύργους χτισμένους κατά τμήματα ενωμένα μεταξύ τους με οδοντωτές προεξοχές. Το σύστημα αυτό είναι γνωστό από τη Βαβυλώνα, όπου οι συχνές καθιζήσεις του εδάφους το επέβαλλαν. Παρόμοιο, όμως, χτίσιμο ακολουθήθηκε και στα συμπαγή εδάφη Φαιστού, Τίρυνθας και Γλα. Την πιο πιθανή εξήγηση δίνει η παράδοση που θέλει τα τείχη αυτά να κτίστηκαν από Κύκλωπες, που μετακλήθηκαν από τη Λυκία της νοτιοδυτικής Μ. Ασίας.
Τα μεγαλόπρεπα Κυκλώπεια τείχη, που καμιά σχέση δεν έχουν με τους προηγούμενους αμφιλεγόμενους περίβολους, σηματοδοτούν τη μεγάλη ανατροπή. Ανατροπή, που παρουσιάζεται και στην Τροία του ίδιου καιρού. Ως τότε, ακόμα και στις ανοχύρωτες παραλιακές εγκαταστάσεις των Κυκλάδων, οι διπλοί περίβολοι, όπου υπάρχουν, θυμίζουν το Σέσκλο και το Διμήνι. Στη Συρία και στην Τροία των αρκετά παλαιότερων εποχών, για να βρεθεί κάποιος στο ύψος της κορφής των περιβόλων, έπρεπε να περπατά στις ταράτσες των κολλητά σ’ αυτούς χτισμένων σπιτιών. Στην Τίρυνθα και στις Μυκήνες, ο στρατιωτικός σκοπός, που εξυπηρετείται από τα τείχη, τονίζεται με τις ειδικές σήραγγες, που είχαν κατασκευαστεί για να διευκολύνεται η ασφαλής μετακίνηση των φρουρών. Σ’ αυτή την ανατρεπτική διαφορά στηρίζονται κυρίως εκείνοι που επιμένουν πως, πριν από τους φορείς του μυκηναϊκού πολιτισμού, δεν υπήρχαν τείχη στον Ελλαδικό χώρο. Οι ακροπόλεις δεν ήταν τόποι κατοικίας των τοπαρχών αλλά τόποι λατρείας των θεϊκών δυνάμεων. Κι οι περίβολοι ακολουθούν την εξελικτική πορεία Σέσκλο - Διμήνι - Λαβύρινθος - ελληνικός ναός.

Ελεύθερος Τύπος, 10 - 19.10.2013)

HistoryReport.gr


Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

Το Μήνυμα του Ουρανού






Το Μήνυμα του Ουρανού


Σήμερα 15 Φεβρουαρίου 2018

Νέα Σελήνη στον Υδροχόο, έκλειψη  και ευθυγράμμιση ουρανίων σωμάτων,

άμεση ροή ενέργειας σε δίαυλο γνώσης.

Ουρανός το ταίρι της Γαίας Γης, γεννιέται  εξουσιαστής και εκθρονίζεται  από τον Χρόνο Κρόνο με δρεπάνι αδαμάντινης υφής, αλλά, το μέλλον μαρτυρά.

Ο Ζευς Μήτις την Αθηνά γεννά και άνθρωπο σοφό  ανωθρώσκοντα,  ξαναγεννά.

Ο Ηρακλής, τον Ουρανό επιστρέφει στον Άτλαντα, να  τον κρατά.

Η Άρτεμις Ναυσικά, τον Οδυσσέα στέλνει με ταχύπλοα πλοία στην πατρίδα του ξανά.

Μια νέα εποχή ξεκινά με νέους ανθρώπους  που η γνώση και  η απολλώνεια συνείδηση μετρά.

Η Υπατία, τα αστέρια  στον ουρανό κοιτά.

Η Πηνελόπη ομοία με  την Άρτεμη την Αφροδίτη και την Αθηνά κατεβαίνει της ομηρικής κλίμακος τα σκαλιά

Χαρείτε!

Η Ελλάς των άστρων και των κάστρων, σε νέο ταξίδι  ξεκινά!

Μετρείστε  τα αστέρια, σαν παιδιά, ξανά!


Αστραία ©©




Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

Ο Οδυσσέας στην Τροία

Οδυσσέας στην Τροία
"'Έχουμε εξορίσει την ομορφιά από τη ζωή μας. Οι Έλληνες είχαν πάρει τα όλα για αυτήν".  Α. Καμύ

Η  ΔΡΑΣΗ του ΟΔΥΣΣΕΑ στην ΙΛΙΑΔΑ
 Πολλοί θεωρούν πως ο Οδυσσέας, ήταν ένας άνθρωπος μόνο πολυμήχανος και για τους ελιγμούς της σκέψης του, διάσημος και ονομαστός.  Η τελευταία πράξη στην χ  Οδυσσείας  αποδεικνύει  πως ήταν εξαιρετικός στον χειρισμό του τόξου, όμως ο Οδυσσέας, ήταν και ένας μεγάλος  και γενναίος πολεμιστής  στο ξίφος, το δόρυ  και στο σπαθί μαχόμενος  σε μάχη σώμα με σώμα, έξω από τα τείχη της  άδικης  Τροίας και της φυλακισμένης ομορφιάς.

Ο Οδυσσεύς   σκοτώνει τον Δημοκόωντα  (διὰ κροτάφοιο πέρησεν αἰχμὴ χαλκείη) (4.499)
Ο Οδυσσεύς  σκοτώνει τον Κοίρανο  (5.677)
Ο Οδυσσεύς   σκοτώνει τον Αλάστορα  (5.677)
Ο Οδυσσεύς   σκοτώνει τον Χρομίο  (5.677)
Ο Οδυσσεύς   σκοτώνει τον Άλκανδρο  (5.678)
Ο Οδυσσεύς   σκοτώνει τον Άλιο  (5.678)
Ο Οδυσσεύς   σκοτώνει τον Νοήμονα  (5.678)
Ο Οδυσσεύς   σκοτώνει τον Πρύτανι  (5.678)
Ο Οδυσσέας   σκοτώνει τον Πιδύτη , ἐξενάριξεν  ἔγχεϊ χαλκείῳ  (6.30)
Οδυσσέας    σκοτώνει τον Μολίονα  (11.322)
Ο Οδυσσέας  σκοτώνει τον  Ιππόδαμο  (11.335)
Ο Οδυσσέας  σκοτώνει τον  Υπείροχο  (11.335)
Ο Οδυσσέας  σκοτώνει τον  Δηιοπίτη   (11.420)
Ο Οδυσσέας  σκοτώνει τον  Θόωνα   (11.422)
Ο Οδυσσέας  σκοτώνει τον  Έννομο  (11.422)
Ο Οδυσσέας  σκοτώνει τον  Χερσιδάμαντα (T), δουρὶ κατὰ πρότμησιν ὑπ᾽ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης νύξεν (11.423)
Ο Οδυσσέας  σκοτώνει τον  Χάροπα  (11.426)
Ο Σώκος τραυματίζει τον Οδυσσέα , ὄβριμον ἔγχος διὰ  θώρηκος πολυδαιδάλου  ἠρήρειστο (11.435)
Ο Σώκος  τραυματίζει τον Οδυσσέα , ὄβριμον ἔγχος διὰ  θώρηκος πολυδαιδάλου  ἠρήρειστο (11.435)
Ο Οδυσσέας  σκοτώνει τον  Σώκο, τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ  ἐν δόρυ πῆξεν (11.450)

Πηγή:Μικρός Απόπλους

Το έθνος που θα επιμείνει στη χάραξη μίας ευρείας διαχωριστικής γραμμής
μεταξύ του μαχόμενου ανθρώπου και του σκεπτόμενου ανθρώπου, στις κυβερνήσεις του
οι πόλεμοι  θα γίνονται  από τους ανόητους και οι αποφάσεις θα λαμβάνονται  από τους δειλούς.
Sir William Francis Butler


Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

Ενώσεις Ελλήνων


                                                               Ο πρίγκιπας των κρίνων


                              Οι πρίγκιπες Μινωίτες  και  οι  Έλληνες θεοί με ενιαία καταγωγή σε σύζευξη γενετική

Νέα ανακάλυψη για το DNA των Ελλήνων! Είναι συγγενείς των Μινωιτών και των Μυκηναίων
Μία αρχαιογενετική μελέτη που έγινε με επικεφαλής δύο Έλληνες γενετιστές του εξωτερικού, τον Ιωσήφ Λαζαρίδη του Τμήματος Γενετικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ της Βοστώνης και τον Γιώργο Σταματογιαννόπουλο του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον του Σιάτλ, έφερε στο φως της δημοσιότητας σημαντικά ευρήματα για την καταγωγή των Ελλήνων.

‘Έλληνες και ξένοι επιστήμονες μελέτησαν το DNA Μυκηναίων και Μινωιτών και το σύγκριναν με το DNA των σύγχρονων Ελλήνων. Αυτό που διαπίστωσαν ήταν πως οι Μινωϊτες είχαν ρίζες από το Αιγαίο και πως οι αρχικοί πρόγονοι τόσο των Μινωϊτών όσο και των Μυκηναίων ήταν κυρίως ντόπιοι γεωργικοί πληθυσμοί από τη νεολιθική Δυτική Ανατολία, την ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά του Αιγαίου.

Παράλληλα, μελετήθηκαν και οστά καθώς και δόντια 19 ατόμων: δέκα Μινωϊτών από την Κρήτη, από τις τοποθεσίες της Ιεράς Μονής Οδηγήτριας στα νότια του νομού Ηρακλείου και του σπηλαίου του Αγίου Χαραλάμπους στο οροπέδιο του Λασιθίου (2900-1700 π.Χ.), τεσσάρων Μυκηναίων από την Αργολίδα της Πελοποννήσου και τη Σαλαμίνα (1700-1200 π.Χ.) και τριών κατοίκων της νοτιοδυτικής Ανατολίας στην Τουρκία (2800-1800 π.Χ.).

Τα παραπάνω, οι μελετητές τα σύγκριναν με το αρχαίο DNA 332 ανθρώπων από γειτονικές χώρες και 2.616 συγχρόνων (μεταξύ των οποίων δύο σημερινών Κρητών).

«Οι πρώτοι Νεολιθικοί πληθυσμοί της δυτικής Ανατολίας και της Ελλάδας ήσαν εξαιρετικά ομοιογενείς, απόγονοι ενός κοινού πρωτο-γεωργικού πληθυσμού που εξαπλώθηκε από την 7η χιλιετία π.Χ. ανά την Ευρώπη. Τα νέα δεδομένα της μελέτης μας αποδεικνύουν πως τόσο οι Μυκηναίοι όσο και Μινωίτες προέρχονται κατά βάση, σε ποσοστό 75% έως 85%, από αυτό τον πρωτο-γεωργικό πληθυσμό. Το κύριο συμπέρασμα από την μελέτη μας είναι πως η πληθυσμιακή ιστορία της Ελλάδας έχει χαρακτηριστικά σημαντικής γενετικής συνέχειας, αλλά όχι πλήρους απομόνωση » δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ο Ι. Λαζαρίδης.

Οι σύγχρονοι ΄Ελληνες παρουσιάζουν, σύμφωνα με την έρευνα είναι γενετικά ίδιοι με τους Μυκηναίους, οι οποίοι ήταν και οι πρώτοι που ανακάλυψαν την ελληνική γραφή.

Τώρα οι ερευνητές αναμένεται να απαντήσουν σε δύο ερωτήματα.: πότε έφθασαν στο Αιγαίο πρώτη φορά οι κοινοί «ανατολικοί» πρόγονοι των Μινωιτών και των Μυκηναίων και κατά πόσο οι «βόρειοι» πρόγονοι των Μυκηναίων έκαναν σποραδικές διεισδύσεις στην Ελλάδα για μεγάλο χρονικό διάστημα ή μία γρήγορη και μαζική μετανάστευση, όπως συνέβη στην Κεντρική Ευρώπη.

ΠΗΓΗ
 Γεννήσεις πριγκίπων και ποτνίων θεών σε χώρο συζεύξεων μεσογειακών

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

Το τραγούδι των λιονταριών

                                                                         Το όραμα
Λέγων Λέων σε λεγεώνες λιονταριών
Το λιοντάρι υπήρξε σημαντική εικόνα για την ανθρωπότητα για χιλιάδες χρόνια, εμφανιζόμενο σε πολιτισμούς στην Ευρώπη την Ασία και την Αφρική. Παρά τα περιστατικά επιθέσεων σε ανθρώπους, η πολιτισμική τους απεικόνιση ήταν θετική, παρουσιάζοντάς τα ως ισχυρά αλλά ευγενή. Μια κοινή απεικόνισή τους είναι αυτή ως «βασιλιά της ζούγκλας» ή «βασιλιά των ζώων», και για αυτό το λιοντάρι έχει υπάρξει δημοφιλές σύμβολο της βασιλείας και της μεγαλοπρέπειας,καθώς και σύμβολο της γενναιότητας.

Οι αναπαραστάσεις λιονταριών χρονολογούνται 32.000 χρόνια πριν, καθώς το αγαλματίδιο ανθρώπου με κεφαλή λιονταριού από ελεφαντόδοντο που βρέθηκε στο σπήλαιο Φόγκελχερντ (Vogelherd) των Σουηβικών Άλπεων στη νοτιοδυτική Γερμανία έχει εξακριβωθεί ότι είναι 32.000 χρόνων, της εποχής του Ωρινάκιου πολιτισμού. Στις παλαιολιθικές σπηλαιογραφίες, ηλικίας 15.000 ετών, της αίθουσας των αιλουροειδών στο σπήλαιο του Λασκώ απεικονίζονται λιοντάρια να ζευγαρώνουν. Το 1994 ανακαλύφθηκαν απεικονίσεις λιονταριών και στο σπήλαιο Σοβέ οι οποίες χρονολογήθηκαν στα 32.000 χρόνια πριν,αν και ενδέχεται να είναι σύγχρονα ή και νεότερα από αυτά στο Λασκώ.


Το λιοντάρι (Panthera leo - Πάνθηρ ο λέων) ανήκει στο γένος Panthera της οικογένειας των Αιλουροειδών. Καθώς κάποια αρσενικά υπερβαίνουν τα 250 κιλά σε βάρος είναι το δεύτερο μεγαλύτερο αιλουροειδές μετά την τίγρη που υπάρχει σήμερα. Λιοντάρια σε άγρια κατάσταση υπάρχουν πλέον στην Υποσαχάρια Αφρική και στην Ασία που έχει μείνει ένας πληθυσμός στη βορειοδυτική Ινδία που κινδυνεύει άμεσα από αφανισμό ενώ έχει εξαφανιστεί από τη Βόρεια Αφρική, τη Μέση Ανατολή και τη Δυτική Ασία στα ιστορικά χρόνια. Μέχρι το ύστερο Πλειστόκαινο, περίπου 10.000 χρόνια πριν, το λιοντάρι ήταν το πλέον διασκορπισμένο μεγάλο επίγειο θηλαστικό μετά τον άνθρωπο. Βρίσκονταν στο μεγαλύτερο μέρος της Αφρικής, μεγάλο μέρος της Ευρασίας από τη δυτική Ευρώπη έως την Ινδία, και στην Αμερική από το Γιούκον έως το Περού.


Το παλαιότερο γνωστό απολίθωμα λιονταριού έχει βρεθεί στο Laetoli στην Τανζανία με πιθανή ηλικία 3,5 εκατομμύρια χρόνια, ενώ μερικοί επιστήμονες το αναγνωρίζουν ως Panthera leo. Αυτό το αρχείο εντούτοις δεν είναι καλά τεκμηριωμένο και το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι αφορά κάποιο αιλουροειδές που μοιάζει στο γένος Panthera. Το παλαιότερο επιβεβαιωμένο απολίθωμα Panthera leoστην Αφρική είναι περίπου 2 εκατομμύρια χρόνια νεότερο
                                                                  Σκέψεις  λέοντος

Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Η μάντισσα Πυθία και ο Αλέξανδρος

Αλέξανδρος εν Δελφοίς

Ο ακαταμάχητος Αλέξανδρος


Ο χρησμός:

 Στο Μέγα Αλέξανδρο, κατά την επίσκεψή του στο Μαντείο των Δελφών, η γηραιά Πυθία, του απάντησε: «Γιε μου, είσαι ακαταμάχητος»!
Εκείνη όμως το είπε, γιατί ο Αλέξανδρος, παρόλο που είδε την Πυθία να απέχει από χρησμοδότηση, τη σήκωσε στα χέρια του για να τη μεταφέρει στο Ιερό του Απόλλωνα και της ζήτησε χρησμό για την εξέλιξη της μεγάλης εκστρατείας του. Όταν η Πυθία αντιστάθηκε στο αίτημά του, εκείνος την αγκάλιασε τρυφερά και χαμογελώντας την οδήγησε προς την πόρτα του Ιερού! Τότε εκείνη τον χαρακτήρισε ακαταμάχητο, με μειδίαμα στο πρόσωπό της!
«Γιε μου, είσαι ακαταμάχητος»!

πηγή
Ο ακαταμάχητος, των Ελλήνων και των Λακεδαιμονίων, στρατηγός!
Σαν  Έρως και Φως!
Ελθέ Φοίβε Αλέξανδρε σαν αστραπή,να φωτίσεις όλη τη Γη!
Στα γενέθλια σου  κάνουμε  ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, μια ΕΥΧΗ με ομηρική σπονδή!
Για  την Ελλάδα  και την  Σοφή Νοημοσύνη, την ορθή!